TÜM SEVENLERİN SEVGİLİLER GÜNÜ KUTLU OLSUN

Biliyorum, sevgililer gününde bir buket çiçek bile sunamıyacağım sana, dokunamıyacağım ellerine, şöyle derinden bakamıyacağım gözlerine, gözbebeklerine. Çünkü sen gönlüme en yakın, gözlerime uzaksın mesafelerce. Seven gönüller için ne acı, ne onulmaz yara bu ve kaçıncı ölümü yüreğimin, saymadım.

Kör bir kuyudaydım senden öncesi. Desteler susmuş, besteler kaybetmişti lezzetini, taş plaklarda. Bu yedi tepeli şehir bir kabus gibi çöküyordu üstüme, zamanın her karesinde. İkinci cemre düşerken toprağa, bahara hazırken mevsim, ısıtamıyordu yüreğimi üçüncü cemre, denizler buharlaşırken. Hazan yaprakları düşmeden daha, yeşil çimenlerin üstüne, dondurucu ayazları dayatıyordu zaman, koyun martı çığlıklarında. Oysa nice yeşil erikler geriniyordu, ipeksi bluzların nötral desenlerinde. Sarı mimozalar bekliyordu boynu bükük, gündöndü tarlalarında. Fallara sarınıyordu beden çiçek çiçek, yaprak yaprak, papatyalara inat. Yediveren gülleri açıyordu her mevsim, umut tarlalarında, hevenk hevenk.

Ve sen geldin, karanlık düşlerimin sahne aralığında. Kuşkonmaz çiçeklerinin dayanılmaz inceliği vardı gülüşlerinde. Büyük çöl sahralarının inanılmaz sıcaklığı vardı öpüşlerinde. Kutuplar kaybetti özelliğini sıcaklığından. Evreni değiştirdi gelişin. Güneş doğduğu yönü unuttu tan alacalarında. Ayaz hüzün vakitleri, bayram kutlamalarına dönüştü, gece kulüplerinin neonlarında. Gözlerimle görebildiğim, ellerimle tutabildiğim her şey sen oluyordu bende. Ben bende değildim zaten, acaba sende miydim?

Bana her gün frezya getiren o çingene kadın ne yazık ki öldü geçen yıl. ''Sana frezya getirememişsem bilki ben ölmüşüm'' demişti son geldiğinde.Umutsuz ve solgundu o simsiyah,o melek yüzü.Hem frezyalar açtı, hem de sevgililer günü bu gün. Bir demet frezya ve sümbül alacağım başka satıcılardan, biraz sonra senin için. Özenle yerleştireceğim çalışma masamdaki o cam vazoya. Çiçek dallarının arasında sen olacaksın kuşkusuz ve o inanılmaz kokun. Ve ben kaç defa öleceğim  gün boyu, kim bilir, sensizliklere açılan kapıların ardında.

Hadi Rahip Valentine bir defa öldü Roma İmparatoru'nun kılıcıyla. Ya ben kaç defa öleceğim, gönül tabyalarında, Çanakkale, Afyon_Dumlupınar, Güneydoğu,Anıt Kabir ve nice Anadolu tabyalarında.

Ölümle yaşam arasındaki o ince çizgiye kilitlendi gerçek yaşamlar sevdalım, sevgililer gününde,

ne acı……………………!

Sevgi, eşittir, sevgi, eşittir, sevgi, eşittir…… ise yaşam. Vatan…… Namus….. Ahde vefa….. eşittir 

seni seviyorum ….. ise hayat …..     

Heyhat…………………..!

Tercihim elbette vatan, Namus, Ahde vefa

ve gerekirse cana…

Bunu hiç unutma emiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Gönlüm de senden yana…

SEVGİLİLER GÜNÜN KUTLU OLSUN SEVDALIM