Hoyrat dokunuşların tutkuları arasında

Geçmişin günaha bulanmış zamanları vardı

İzleri yok olmuş, küllenmiş gönül yarasında

Papatya süslü anılar yalancı bir bahardı

Ve bir mevsimi geride bıraktı zaman

Baharı yaşıyor evren  biraz da erken

Acı bir çığlık uzaklardan of aman aman

Kayalarda nilüfer kumlarda gül biterken

Menekşe rengi gecelerin gizli düşleri

Uzak bir mutluluğa gel der gibiydi

Cesur naif ve tebessüm gülüşleri

İçimdeki yakamozların tek sebebiydi

Oysa uzak iklimlerdeydi ümitlerimiz

Raysız şiirlerde hep birbirimize aktık

Elimizde bir bardak çay ve simitlerimiz

Aynı denizlere kimbilir kaç defa baktık

Artık gelsen diyorum ne bekliyorsun daha

Çoktan alaza çaldı, özlem çeken gönüller

Vakit tan alacası ne kaldı ki sabaha

Hepsi çiçekler açtı sardunyalar ve güller

Biliyorum bendesin hayallerin benimle

Haydi aç şu perdeyi güzel yüzün görünsün

Düşlerimde sen varsın mutluluğum seninle

Sen yalnız sevda değil yaşadığım ömürsün