boğazda erguvanlar


Kız Sen İtanbul'un Neresindensin

Beyaz kulakların altın küpeli

Olmasın güzelim gönlün şüpheli

Kuştepe,Gültepe,Çeliktepeli

Kız sen İstanbul’un neresindensin

Böyle tek dururda gezmezsen eşli

Avına çıkarlar takıp da beşli

Çağlayan,Bomanti,osmanbey,Şişli

Kız sen İstanbul’un neresindensin

Aşık ilham alır suna boyundan

Mahzun duruşundan güzel huyundan

Yakacık semtinden ya gülsuyundan

Kız sen istanbul’un neresindensin

O pamuk ellerin bir asma dalı

Başka biçimlisin başka modalı

Kınalı,heybeli,Büyükadalı

Kız sen İstanbul’un neresindensin

Güzeller hep böyle sitemkarlı mı

Büyük Çamlıca’nın başı karlı mı

Erenköy,Kadıköy,Üsküdarlı mı

Kız sen İstanbul’un neresindensin

bahçemiz ve çiçek tarhı

Güzellik bin bela getirir başa

Nazar değmesin de gönlünce yaşa

Selimiye semti ya Haydarpaşa

Kız sen İstanbul’un neresindensin

Sana bakan aşık geçer her demden

Güzel sevmek bize miras Adem’den

Fikirtepe’den ya Acıbadem’den

Kız sen İstanbul’un neresindensin

Seni gören geçer olan şeyinden

Göster endamını Beylerbeyi’nden

Kuzguncuk Kandilli Çengelköy’ünden

Kız sen İstanbul’un neresindensin

Yüzünü görenler çıkıyor karlı

Duruşun bakışın edepli arlı

Kanlıca Küçüksu yoksa Hisar’lı

Kız sen İstanbul’un neresindensin

Yüzün bir gonca gül boyun fidan mı

Güzellik kaynağın bir asil kan mı

Vaniköy’den misin Çubuklu’dan mı

Kız sen İstanbulu’un neresindensin

balkonumda sardunyalar

Hani bazen insanlara; ıssız bir adaya giderken yanına alacağın en önemli iki şey nedir diye soru yöneltirler ya, eğer bana sormuş olsalardı bu soruyu, kesinlikle İstanbul ve sen derdim. Zira İstanbul ve sen diğer yarım benim. Ben, İstanbul ve senle tamlanıyorum kadınım. Sen dudaklarında dört mevsimi dillendirirken, ben senenin üç yüz atmış beş  gününü öpüyorum, dudaklarından mevsimleri silebilmek için. Özlemenin zamanı yok çünki, kantarı da yok özlemenin. Özlemin dayanılmaz olduğunda, modadan geçen gemileri sayıyorum bir bir. Çamlıca rüzgarı ile uçuşan şaçlarını tarıyorum,  sarayburnundan. Gözlerini seyrediyorum Emirgan’ın lale baçelerinde.Eyüp sırtlarındaki Hayal Kahvesi’nde avuçlarıma topladığım düşlerimi, Tellibaba’da gelin telleriyle süsleyip, Sevda Tepesi’nin eteklerine serpiyorum, sevda yolcularına umut olsun,baharı gönüllere müjdelesin diye…

Gönüllerin kış uykusundan uyanışıdır bahar.Aşkın sevdalı yüreklere gelip,dayanışıdır bahar.Şu koskoca evrenin yeşile boyanışıdır bahar.Sıcak mevsimlerin gelmesine yatırdığım düşlerim uyandı baharın gelmesiyle. Yüzlerce mevsimsel fideler diktim bahçemdeki  çiçek tarhlarına, renkleri ve desenleri sen. Ortalarına da yediveren gülleri,  adı ve kokusu sen. Balkonumdaki sardunyaların dallarını kırıp yeniden ektim saksılara. Ama onlar yalancı baharlara kanıp hemen  çiçek açtılar, seni çiçeklerle karşılamak için, bilmem ki ne zaman geleceksin?

Boğaz vapurunun güvertesinde İstanbul’un mor-pembe erguvanlarını seyre dalmışım, seni ararken. Hüzün vakitlerinin sıcak dokunuşlarını koydum ortalarına, ateş böceklerinin şarkıları eşliğinde. Ellerini uzatıyorsun bu doyumsuz manzaranın ortasından, yüreğime doğru, ellerin üşüyordu. Belli ki  yağmur ormanlarının kutuplara bakan yüzünden havalanıp gelmiştin, bu yedi tepeli şehrin  mayıs akşamlarına.

Artık ‘’kız sen İstanbul’un neresindensin’’ diye sormayacağım.

       Mademki güneşin doğuşundaymış doğanın sevdaya verdiği değer…

      Hadi uzat gülüşlerini tan alacalarına kadar… güneşi doğduralım…

 Uzaklarda aradım seni hep, bu kadar yakınımdaymışsın meğer.

evimizin sol tarafı

-BİTTİ-